شب را دوست دارم به خاطر تاريكيش

       دريا را دوست دارم به خاطر پاكيش

                گل را دوست دارم به خاطر بويش

                        و تو را دوست دارم به خاطر مهربانيت.

... به جهان هستی... به خدایی که می پرستی... به تمام کهکشانها

...به امیدی که تو هستی.., که تورا از جان پرستم... به خدای جسم و روحم

به خدای آسمانها... به ستاره های روشن... به کناره های دریا......

... به تمام آرزوها... به نگاه پر شکوهت

«در زندگی زخم*هايی هست که مثل خوره روح را آهسته در انزوا می*خورد و می*تراشد.»

گر نداني غيرت افغانيم، چون به ميدان آمدي ميداني ام